19/09/2018

 

Շնորհակալություն hy.yerevan.icro.ir կայք այցելելու համար
Բովանդակություն
Clock
News > ՆԻՄԱ ՅՈՒՇԻՋ - ՀԵ՜Յ, ՄԱՐԴԻԿ


  տպագրել        ուղարկել ընկերոջը

ՆԻՄԱ ՅՈՒՇԻՋ - ՀԵ՜Յ, ՄԱՐԴԻԿ

 

 

ՀԵ՜Յ, ՄԱՐԴԻԿ

Հե՜յ, մարդիկ, որ նստած ծովափին ուրախ ու խնդում եք,

Մեկն հիմա սուզվում, խեղդվում է ծովում,

Այս գորշ ու ծանր ծովի ջրերում

Ձեռք ու ոտքերն է հուսահատ շարժում,

Մինչ դուք հարբած եք ձեր թշնամուն հաղթելու երազով:

 

Մինչ թվում է ձեզ,

Թե կարեկցել եք թշվառին, խեղճին,

Որ տիրանաք կարողության ավելի,

Այն ժամանակ, երբ

Ավելի եք գոտեպնդվում

Հենց այդ պահերին

Մեկը ջրում զուր իր կյանքն է զոհում:

Հե՜յ, մարդիկ, որ ծովափին խրախճանքի վայր ունեք,

Հաց՝ սփռոցին, հագուստ՝ հագիդ,

Մեկը ջրերից կանչում է՝ փրկե՜ք,

Ծանր ալիքը հարվածում է իր թաթով մահաբեր,

Բերանը բացում, վախից չռված աչքերով,

Ձեր ստվերն է տեսել իր մոլոր ճամփից,

Ջուր է կլլել կապույտ փոսում,

Ու ամեն պահ հուսահատվում է, սուզվում.

Մերթ հանում է գլուխն ու մերթ

Ոտքը ջրից ալեկոծ,

Հե՜յ, մարդիկ:

Հեռու ճամփից հսկում է այս աշխարհը,

Օգնություն է կանչում. հայցում հուսահատ.

Հե՜յ, մարդիկ, որ ծովափին հանդիսատես եք:

Ալիքը անձայն ծեծում է ափը,

Ցրվում՝ հանց հարբած մեկը ուշաթափ, գնում գոռալով,

Ու այս կանչը դառնում է հեռվից.

- Հե՜յ, մարդիկ...

Ու քամու ձայնը ամեն պահ ավելի սրտաճմլիկ,

Նրա աղաղակը՝ քամու թեւերին ավելի արձակ,

Ջրերից հեռու եւ մոտիկ,

Կրկին ականջում այս կանչերը,

 

Հե՜յ, մարդիկ...

 

 

 

شعر آی آدم ها از نیما یوشیج

آی آدم ها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید
یک نفر در آب دارد می سپارد جان
یک نفر دارد که دست و پای دائم می زند
روی این دریای تند و تیره و سنگین که می دانید
آن زمان که مست هستید از خیال دست یابیدن به دشمن
آن زمان که پیش خود بیهوده پندارید
که گرفتستید دست ناتوانی را
تا توانایی بهتر را پدید آرید
آن زمان که تنگ می بندید
بر کمرهاتان کمربند

در چه هنگامی بگویم من ؟
یک نفر در آب دارد می کند بیهوده جان قربان

آی آدمها که بر ساحل بساط دلگشا دارید
نان به سفره جامه تان بر تن
یک نفر در آب می خواند شما را
موج سنگین را به دست خسته می کوبد
باز می دارد دهان با چشم از وحشت دریده
سایه هاتان را ز راه دور دیده
آب را بلعیده در گود کبود و هر زمان بی تابیش افزون
می کند زین آبها بیرون

گاه سر . گه پا

آی آدم ها

او ز راه دور این کهنه جهان را باز می پاید

می زند فریاد و امید کمک دارد

آی آدم ها که روی ساحل آرام ، در کار تماشائید !
موج می کوبد به روی ساحل خاموش
پخش می گردد چنان مستی به جای افتاده ، بس مدهوش
می رود نعره زنان. وین بانگ باز از دور می آید :

آی آدم ها ..

و صدای باد هر دم دلگزاتر
در صدای باد بانگ او رساتر
از میان آب های دور ی و نزدیک
باز در گوش این نداها

 آی آدم ها… 

 

 


15:02 - 25/01/2018    /    համար : 697160    /    ցուցադրության քանակը : 53